Heerlijk gekruid en natuurlijk moddervet

Inmiddels hebben we Jaipur alweer verlaten en zijn we aanbeland in hippie-walhalla Pushkar!

Jaipur is niet zo mooi als je zou verwachten als je de bijnaam hoort: the pink city. De oude binnenstad is een soort van roze, meer terracotta, maar de grootste attractie is het Amber fort (dat overigens niet amber-kleurig is, ja, het is heel verwarrend allemaal!). Al die forten en tempels en monumenten in Rajastan 'land of the princes' beginnen wel een beetje door elkaar te lopen in mijn hoofd, maar gelukkig hebben we de foto's nog. En het Amber fort was ook echt wel weer prachtig. Het leukste aan dit soort sites hier, is dat de religieuze symbolen allemaal zo door elkaar lopen. De Maharadja's trouwden met Moslim-vrouwen, Hindu-vrouwen, Christen-vrouwen (of, met alledrie tegelijk). Natuurlijk om vrede en politieke stabiliteit te garanderen. En het resultaat is een wonderlijke bouwstijl met gedetailleerde en gevarieerde versierselen, heel mooi, en hele mooie en grappige achtergrondverhalen. De gidsen die onze chauffeur / regelneef / snor (hij heeft een hele moeilijke naam die we gelukkig af kunnen korten tot, verrassing, 'Raj' ) voor ons regelt zijn super!

Vandaag zijn we doorgereden naar Pushkar, maar helaas zit er niet veel water in het heilige meer dat in het centrum van de stad ligt. Het lijkt ons logisch dat dit ligt aan het uitblijven van een flinke moesson (de reden van zoveel droogte hier) maar onze gids had een verhaal over de regering, die het meer leeg heeft gepompt, vanwege vervuiling?! Pushkar is de enige plek op de wereld waar een tempel is voor de Hindu god Brahma, die hebben we gezien (de tempel dus, niet de god). Verder is het vooral een enorme markt, vol met mensen die je op willen lichten (verwachten we ;)) en hippies die hier te lang zijn blijven hangen. Er zijn zoveel Israelische hippies hier gestrand, dat je zelfs falafel kan eten en net zagen we Orthodoxe Joden een rondedansje doen in een feestzaaltje. Terwijl buiten een zwaarbewapende bewaker stond, verscholen achter zakken zand. Sommige dingen zijn helaas overal hetzelfde. Een Maharadja had ooit bedacht alle religies samen te voegen tot 1 nieuw, alomvattend geloof, om zo allerlei problemen die ook nu actueel zijn op te lossen, maar helaas is dat plan dus niet echt van de grond gekomen (al hield hij er dus wel drie vrouwen aan over).

Hoe dan ook! Tijdens de zonsondergang net hebben we een kamelen-safari gedaan. Dus nu hebben we pijn in onze billen. Het was wel heel leuk, vond ik (Mark vond het wat minder).

India bevalt tot nu toe echt uitstekend, zoveel beter dan we hadden verwacht! We hebben ons er aan over gegeven dat we elke dag opgelicht worden en dat het de bedoeling is dat je continu mini-fooitjes geeft. We gaan zo nog even kijken of we wat cd's kunnen scoren, dus we zullen wel weer de nodige aandacht gaan krijgen omdat we nu niet meer met een beschermende gids zijn. Maar het beeld van India dat ik had (een grote vuilnisbelt waar de oplichters en bedelaars over elkaar heen buitelen om je je geld afhandig te maken) klopt dus niet (helemaal).

We komen ook niet in de verleiding om engels met een indiaas accent te praten Debs, omdat, ehm... nou ja, ik vind het jammer om te schrijven, maar ze praten eigenlijk helemaal niet zoals wij altijd dachten! Wat mensen wel doen, is zo grappig met hun hoofd schudden: geen ja, geen nee. Verder is het eten echt heeeeeeeeeerlijk. Oh, ik word er zo gelukkig van! Twee keer per dag verse naans met de meest smakelijke gerechten, heerlijk gekruid en natuurlijk moddervet van alle ghee (geklaarde boter). Helaas. Maar zo lekker!!! Ik kan wel blijven eten. Ook al moet ik wel elke keer aan Vincent denken als het wordt opgediend, want ik moet toegeven: het is erg vaak bruin. Maar dat maakt mij niet uit. Indian food beats Chinese food BIG TIME!!!

Namaste!

Wytske

Ps. Zoals Hedwig al schreef: morgen Sinterklaas! We zullen veel denken aan vorig jaar in HK en natuurlijk aan onze familie in NL. :(