Lassi in Lhasa

Vandaag hebben we een dagje vrij. Een dagje vrij in Lhasa. We zijn hier nu twee dagen. De eerste dag hebben we het Potala Paleis bezocht, waar eerst de Tibetaanse koningen woonden en vanaf de 7e eeuw (pin mij er niet op vast) de Dalai Lama's. Het is een enorm, indrukwekkend gebouw (jullie kennen het zeker!), waarvan maar een klein deel is opgesteld voor publiek. Binnen zijn natuurlijk tempels, maar ook ruimten die gebruikt werden door de Dalai Lama's. Om bijvoorbeeld te mediteren, gasten te onvangen of te rusten. Een bezoek aan het paleis (en aan andere 'sites' ) is wel aan regels gebonden. Je moet per se met een gids zijn, en in het paleis moet je je rondje binnen een uur gedaan hebben. Dat is trouwens goed te doen, de regel is vooral om te voorkomen dat de smalle gangen verstoppen met pelgrims, die natuurlijk het liefst hele dagen in het heilige oord blijven zitten.

Overigens vind ik dat sommige pelgrims best een VIP behandeling zouden verdienen... Hoe dichter we bij Lhasa kwamen, hoe meer we ze tegenkwamen: mensen die te voet op weg zijn naar Lhasa, en om de drie stappen (alhoewel sommige wel smokkelen) ter aarde storten, languit op de weg gaan liggen met hun voorhoofd op de grond (levensgevaarlijk, je schrikt je wild als er, na een bocht, ineens iemand op de weg ligt!). Sommige doen er, op die manier, wel drie of vier jaar over om vanaf hun dorp Lhasa te bereiken. Op hun voorhoofden prijken grote eeltbulten. Wat ben je dan toegewijd, niet te geloven. Onze gids vertelde dat ze soms, onderweg, zelfs trouwen met een andere pelgrim en uiteindelijk met een kindje Lhasa bereiken! En dan gaan ze met de bus terug naar huis.

Verder hebben we het Tibet Museum bezocht. Eerlijk gezegd was vooral de propaganda aldaar memorabel (alhoewel de jade-snijwerken ook wel echt heel bijzonder waren). Bij elke scherf en elke kruik uit een of ander tijdperk of dynastie werd opgemerkt: "ook in deze tijd viel Tibet, tot tevredenheid van iedereen, onder de rechtvaardige administratie van China." Hmmmm... Bij de iets actuelere geschiedenis ging het natuurlijk over "the peaceful liberation of Tibet" in de jaren '50 en werd (ik verzin het niet!) "the tender care of the communist party" bejubeld. Ik vraag me altijd af of propaganda die ZO 'over the top' is, ook maar door 1 persoon serieus wordt genomen? Onze gids moest in ieder geval een beetje giechelen over onze verbazing, maar sprak zich niet uit. Zoals dat gaat met gidsen. De aanwezigheid van grote hoeveelheden zwaarbewapende Chinese agenten en millitairen in Lhasa is trouwens ook opvallend. "Tender care..."

Daarna zijn we nog naar een klooster geweest waar de monniken elke middag in het openbaar (dit is nogal uniek) discusieren over de Boedhistische leer. Boedha heeft gezegd, dat niemand zijn woorden voor vanzelfsprekend mag nemen. Als monnik MOET je de leer in twijfel trekken en zo oprecht overtuigd raken, je eigen conclussies trekken, en dat gebeurt door deze discussies. De monniken zijn verdeeld in staande vragers en zittende antwoorders. De vragers winden zich enorm op! Ze springen en stampen en na elke vraag klappen ze keihard in hun handen (door deze klappen wordt er direct een zieltje vanuit de hel gered, als ik het goed heb begrepen).

Natuurlijk hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om pasta en pizza te eten, lekkerrrr! En we hebben de banana lassi (yoghurt-drank) helemaal ontdekt. Morgen vroeg verlaten we Lhasa, en gaan we op weg naar Nepal. Vanaf de grens, waar we de 23e aan zullen komen, zijn we weer met z'n tweeen. Ik zal onze metgezellen denk ik wel missen, want het is wel heel ontspannend om 's ochtends gewoon de auto in te stappen en nergens aan te hoeven denken. Aan de andere kant hebben we ook wel weer zin in de volgende fase van deze onderneming.

Kale Shoo!

Wytske

Ps. Ik moest maandag denken aan de kleurenanalyse van K, M en Y bij E! Is het nog doorgegaan? Wat voor types waren jullie? :)

Pps. We horen dat het 9 graden is in HK! 9 GRADEN! Dat is nog kouder dan hier! Wel lekker hiken...