Eindelijk weer mandarijn(en)
Door: Mark
Blijf op de hoogte en volg Wytske en Mark
02 November 2009 | China, Kunming
Gisterochtend werden we door de taxichauffeur afgezet (letterlijk, niet figuurlijk) bij Guangzhou Central Station. Het had wat voeten in de aarde want bij het hotel wilden ze niet begrijpen dat we NIET naar Hong Kong gingen en dus NIET naar Guangzhou East Station wilden.
Na wat geharrewar maar in het Mandarijn (je verwacht niet dat het helpt in "Kanton" ) geroepen: "We! Gaan! Naar! Kunming!" Dat hielp. De chauffeur riep: "OOOOH" en startte de motor.Op het station ging het kaartjes kopen prima en werd mijn keurige Chinees in het engels beantwoord. We hadden nog een paar uur te gaan voordat onze 25 urige treinreis naar Kunming ging beginnen en we mochten wachten in een vrij lege en (bijna) rookvrije ruimte. In het station zelf kon je over de Chinezen lopen wat ook gedaan moest worden toen we nog even wat proviand (heerlijke mandarijnen! Wat was dat lang geleden) wilden hebben.
Een uur voor vertrek hoorden we ons treinnummer en werden we gewezen op DIE! trein die letterlijk voor de deur gestopt was. We zagen een enorme rij met mensen, maar, zo concludeerden we blij, daar hoefden wij niet in te staan. We hadden ons eigen rijtuig met slaapcabines voor 4 personen. 4 Personen! "O, nee. We krijgen toch niet twee roggelende en snurkende mannetjes bij ons?" Maar het bleef leeg. Toen de trein het station uitreed kwam er plots toch een boze vrouw in de deuropening staan en die wees naar het bed waarop Wytske zat. Ze gooiden haar spullen neer, keek nog eens boos en ging toen iemand halen. De conducteur kwam, vroeg om onze kaartjes en maakte duidelijk aan de vrouw dat ze toch echt met twee grote gweilo's zat opgescheept. Ze zuchtte, ging onderhandelen en plots pakte ze haar spullen en verhuisde naar de cabine naast ons. Het mannetje aldaar zag zijn prive cabine verdwijnen toen de vrouw bij hem ging zitten. Maar later keuvelden ze gezellig en we weten niet of 'het' nog 'iets' is geworden.
De reis zelf ging voorspoedig, de bedden waren iets te smal en nog steeds iets te hard, maar hebben goed geslapen. We hebben zelfs redelijk gegeten! Wie had dat gedacht! Na Guangzhou werd het uitzicht mooi: lieflijke dorpjes, rijstveldjes (later steeds meer graan en mais) en mensen die met waterbuffels op het land aan het werken waren.
De volgende ochtend was het landschap flink veranderd: de bergen waren hoger en de bomen minder tropisch. Ook zagen we eindeloze valleien met Paaseiland-achtige stenen. Heel apart.
Een half uur vroeger dan gedacht kwamen we aan in Kunming en het was er heerlijk weer. We werden aangestaard en hebben slechts een andere buitenlander gezien (die ons aanklampte om te vragen hoe hij een kaartje naar Beijing moest kopen). We hebben meteen onze treinkaartjes voor morgenochtend naar Dali reeds gekocht (70RMB voor 9 uur treinen!) en relaxen nu even in een te duur hotel.
Tot zover, Uw Man in Kunming
Na wat geharrewar maar in het Mandarijn (je verwacht niet dat het helpt in "Kanton" ) geroepen: "We! Gaan! Naar! Kunming!" Dat hielp. De chauffeur riep: "OOOOH" en startte de motor.Op het station ging het kaartjes kopen prima en werd mijn keurige Chinees in het engels beantwoord. We hadden nog een paar uur te gaan voordat onze 25 urige treinreis naar Kunming ging beginnen en we mochten wachten in een vrij lege en (bijna) rookvrije ruimte. In het station zelf kon je over de Chinezen lopen wat ook gedaan moest worden toen we nog even wat proviand (heerlijke mandarijnen! Wat was dat lang geleden) wilden hebben.
Een uur voor vertrek hoorden we ons treinnummer en werden we gewezen op DIE! trein die letterlijk voor de deur gestopt was. We zagen een enorme rij met mensen, maar, zo concludeerden we blij, daar hoefden wij niet in te staan. We hadden ons eigen rijtuig met slaapcabines voor 4 personen. 4 Personen! "O, nee. We krijgen toch niet twee roggelende en snurkende mannetjes bij ons?" Maar het bleef leeg. Toen de trein het station uitreed kwam er plots toch een boze vrouw in de deuropening staan en die wees naar het bed waarop Wytske zat. Ze gooiden haar spullen neer, keek nog eens boos en ging toen iemand halen. De conducteur kwam, vroeg om onze kaartjes en maakte duidelijk aan de vrouw dat ze toch echt met twee grote gweilo's zat opgescheept. Ze zuchtte, ging onderhandelen en plots pakte ze haar spullen en verhuisde naar de cabine naast ons. Het mannetje aldaar zag zijn prive cabine verdwijnen toen de vrouw bij hem ging zitten. Maar later keuvelden ze gezellig en we weten niet of 'het' nog 'iets' is geworden.
De reis zelf ging voorspoedig, de bedden waren iets te smal en nog steeds iets te hard, maar hebben goed geslapen. We hebben zelfs redelijk gegeten! Wie had dat gedacht! Na Guangzhou werd het uitzicht mooi: lieflijke dorpjes, rijstveldjes (later steeds meer graan en mais) en mensen die met waterbuffels op het land aan het werken waren.
De volgende ochtend was het landschap flink veranderd: de bergen waren hoger en de bomen minder tropisch. Ook zagen we eindeloze valleien met Paaseiland-achtige stenen. Heel apart.
Een half uur vroeger dan gedacht kwamen we aan in Kunming en het was er heerlijk weer. We werden aangestaard en hebben slechts een andere buitenlander gezien (die ons aanklampte om te vragen hoe hij een kaartje naar Beijing moest kopen). We hebben meteen onze treinkaartjes voor morgenochtend naar Dali reeds gekocht (70RMB voor 9 uur treinen!) en relaxen nu even in een te duur hotel.
Tot zover, Uw Man in Kunming
-
02 November 2009 - 09:34
Ans:
Ik vind het stoer hoor! Ik geniet van jullie verhaal en zie jullie in gedachten rondlopen/treinen. -
02 November 2009 - 18:50
Irene:
Leuk, jullie verslagen! Die planning ziet er geweldig uit!
Geniet ervan!
Groetjes Irene -
02 November 2009 - 22:01
Rick:
Jammer dat het boek bijna uit is maar zoals altijd komt er aan alles een eind. Ik wens jullie een geweldige avontuur terug naar Haarlem.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
