Dansen in Dali

Gisteren vanuit Kunming vertrokken naar Dali. We hadden de trein van 9.00 die om 18.00 (!) aankwam in Dali en dat terwijl het maar 300 km is. De trein reed niet alleen langzaam maar stond ook regelmatig een tijd stil. Dat was niet erg natuurlijk: we waren voorbereid (mandarijnen!) en hadden weer prachtige uitzicht op groene valeien met dorpjes, bossen en kleine veldjes waarop allerlei gewassen verbouwd werden. En overal bergen met mais die lagen te drogen. Aan de super-smalle zandpaadjes naar de veldjes toe, kan je zien dat er nooit met gemotoriseerde voertuigen gewerkt wordt.

In de trein zaten we tegenover een jongen en een meisje die uit noord China kwamen en een reis door heel China aan het maken zijn. Op de kaart lieten ze zien wat hun plan was. Heel leuk! Ze zouden in totaal tien maanden (als we het goed begrepen) onderweg zijn en hadden maar 1 klein rugzakje bij zich (schaam, schaam)! In eerste instantie hadden ze zich niet met ons durven bemoeien, maar later kwam er een andere man met ons "praten" (hij wilde heel graag dat we een artikel in een krantje van hem begrepen, het ging over Amsterdam, maar verder kwamen we niet) en daardoor werden onze overburen ook dapper genoeg om ons aan te spreken. Ons point it boekje (een beeld-woordenboekje voor op reis met allerlei foto's) is voor het eerst goed gebruikt! Handig om sneeuw aan te wijzen, fietsen, computers en mes en vork.
(Natuurlijk gebruiken Mark en ik de mes-en-vork foto noooooit in restaurants! Maar onze overburen vonden het in ieder geval erg grappig.)

Om 18.00 kwamen we toch wel enigszins gebroken van de 'hard seats' aan in Dali. We sprongen in een soort tuktuk en die bracht ons naar ons hotel. Het zou een mooi spa-hotel moeten zijn, we hadden het gevonden op internet. Het zag er uiteindelijk (van buiten)ook prachtig uit, maar het was in the middle of nowhere, er waren bijna geen andere gasten en onze kamer was echt heel slecht en lag bovendien aan een snelweg. Toen we op zoek gingen naar de drie restaurants die ronkend (en in het engels) werden aangeprezen op internet, bleek alles (al?) dicht! We mochten nog net in een hoekje van een donker restaurant gaan zitten en kregen een menukaart in het Chinees toegeworpen. Maar zo hadden we het ons niet voorgesteld! Het meisje van de balie vertaalde dat we konden kiezen uit rijst of bami terwijl de serveerster continu "mei you!" ("hebben we niet!" ) riep en boos keek, waarschijnlijk omdat ze ineens moest werken. We werden ook een beetje boos (niet dat ik per se vind dat alles maar altijd in het engels beschikbaar moet zijn, maar pretendeer dan ook niet internationaal te zijn en 3 restaurants en 24 hours service te hebben, grrrr....). Dus hebben we bij het arme meisje heel vriendelijk (echt!) ons geld teruggevraagd. Ze belde een taxi voor ons en zo stonden we ineens, zonder reservering, Lonely Planet, kennis van een internet cafe of wat dan ook om 20.00 uur 's avonds in het centrum (denken we) van Dali. Het eerste de beste hotel ingelopen (ook niet al te best) en in de buurt wat frietjes, hoera, gegeten.

Mensen in Dali houden veel van dansen, hebben we ontdekt. 's Avonds kwamen we langs een plein / park langs de hoofdweg, en we hoorden heel hard muziek. Toen we wat beter keken (veel openbare verlichting is er niet) zagen we wel een stuk of 3000 (schat ik, het waren er echt heel veel) mensen die aan het dansen waren! Op een podium stonden ook mensen te dansen en zij riepen iets door microfoons. Het was een soort line-dancing, echt heel leuk. Een eind verderop waren kleinere groepjes mensen andere dansen aan het doen: Chinese dansen met waaiers en ball room dancing. Elke groep had weer andere muziek, alles klonk door elkaar, waardoor het echt een hels, chaotisch lawaai was! Maar wel gezellig.

Vanochtend maar eerst eens een internet cafe vinden... Zoals jullie merken is dat gelukt en nog relatief snel. Na wat heen-en-weer gewijs vonden we net schuin onder een kruispunt een mysterieus donker hol met een stuk of 100 computers. Behalve wij zitten er een zo'n 10 jongeren te gamen en te roken. Wat ook maf is, is dat er recht onder het kruispunt een enorme ruimte is die als disco dienst doet. En ook hier zijn mensen aan het dansen! Op woensdagochtend.

We gaan ons nu wat beter voorbereiden op de reis van Dali naar Lijiang.

Zai-jian!

Wytske